|
Et Evangelijum von d’r Jeburt vom Chresskindchen - nierjeschriwen vom Evangelist Lukas
Zu derr Zejt, wu uus Chresskenchen, dän Erliser, jeborre sold jenn, du juuf Kaiser Aujustus e Befehl erous, dat et Volik am jaanzen Laand jezaahlt solt jenn. Datt woar et ierscht kier, datt jezaahlt juv, un zwor durich Quirinius, den domolijen Vertreter vomm Kinnich a Syrien. Et juunge all Lekk hin, em sich anzemellen, jiddereene juung a se Doref udder un a sing Stadt.
Un so juung och Jusep von Galiläa ous d’r Stadt Nazareth noh Judäa an de Stadt vom David, die huusch Bethlehem. Hän mud sech nämlich do amellen, weijl häh kum jo ous d’m Hous un d’m Geschlecht vom David. Mat beij him wor och Maria, sing Verlobt und die wor zu d’r Zeit hieh schwanger.
Kaum woren se doh akunn, kum Maria nier und broarscht hirre Jung ob de Welt. Maria schluch dat klee Kand a Windelen ann und loarscht et donoh an en efachen Viehstaal matt ner Fuderkripp, se haaten nämlich keen Herberch jefond, wu se ennerkunn konnten. Se woren matt vielen anneren Leggen no Bethlehem kunn und et wor alles iwerfüllt. Vielleicht woren de Lek och misstrouisch udder hartherzich jendiwer d’m junge Päärchen, dat och net viel Jeld dabei haat, firr zu bezalle.
An derselwer Jäjend, wu de Staal stuhn, an demm de Heilisch Famillisch ennerku woar, woaren och etlich Männ, die de Schof huden, bei hirren Härden.
Un ob emol stun en Engel firr hinnen un all juufen von Gott singer Herrlichket ajestrahlt. Sej haaten ob emol jruus Angst und erfierten sech. Dat such dän Engel und du sot hän zu hinnen: "Dir brocht keen Angst ze hann! Ech kaan esch en jruus Freud matdeelen, von derr et jaanz Volek erfüllt jet: Hock ass an der Stadt Davids d’n Heiland jeborren, Christus, uhsen Här. Un dat sol esch als Zeechen dienen, wenn dir hän suche jot: Dir werd e klee Kand fannen, dat a Windeln ajewickelt as und an em Rof leijt."
Un ob emol wor bej d’m Engel en jrus Schoar von himmlische Gestaalten, die lowten uusen Herrjot un soten: "Ehre sei Gott in der Höhe, und auf Erde Friede den Menschen, die eines guten Willens sind!"
Subal die Engel rem an d’n Himmel zereckjekiert woren, schwaaten die Männ, die de Schof huden, matenej und mienten: "Lot uus no Bethlehem john und kucken, watt do pasiert ass, ob daat su alles stemt. Und sej juungen flot dohin un se hann Maria, Jusep un dat Kand, datt an d’r Kripp luch, jefond. Un wie se do woaren, verzahlten se, watt hinnen iwwer dat Kund jesoht jä woar. All Leck, die daat huurten, staunten iwwer daat, watt die Schofsboueren hinne verzaahlt hann. Maria ewwer behul all di Wurder an hirrem Herz. De Schäfer ewwer muuten rem zereck bej hirr Schof un seij han d’n Herrjott jelowt und jeprisen firr daat, watt sej jehuurt und jesiehn haaten un watt mer hinnen verzaahlt haat. (E Versuch, datt ze iwertron an et Proursselder Plaat) von Joachim Schröder Fotos Joachim Schröder: Krippe in der Ktirche Pronsfeld
|